Ağladığıma ağlıyorum, ben ağlarken benimle ağlayanın olmadığımdan Saçlarımı okşayıp başımı omzuna koyup ağlama diyen dostun yokluğundan Yalnızlığıma ağlıyorum beni saran gecenin gündüzüme eş tuttuğundan Nefes aldığım her köşede sesimi duyacak can yoldaşı bulamadığımdan Ağlıyorum çünkü kimse yoktu sus ağlama deyip benimle birlikte ağlayacak. Kaderime ağlıyorum …
YALNIZLIĞIN KARŞI KONULMAZ AĞIRLIĞI
Yalnızlık birçok şair ve yazar tarafından biçimlendirilmiştir, ve bize de bunlar okutulmuştur yıllarca. Hepimiz Süreya’nın Üvercinka’sında yalnızlığın düz bir ova oluşunu, Asaf’ın tabiri ile yalnızlığın müziğin bile bizleri dinlemesini, ve Baudeliare’in yalnız olamamayı büyük bir mutsuzluk olarak tasvir ettiğini biliriz. Ancak kimse içimizdeki biçimiz yalnızlığı …