Yeni Bir Pencereden Bakmak Hayata
Bu yola çıkarken ilk defa sormadım bu soruyu kendime: "Nereye gidiyorsun? Yarın ne olacak? Ya pişman olup da geri dönmek isterken seni buraya getiren yol sana dönüş vermezse; gönlün gitmek…
Bu yola çıkarken ilk defa sormadım bu soruyu kendime: "Nereye gidiyorsun? Yarın ne olacak? Ya pişman olup da geri dönmek isterken seni buraya getiren yol sana dönüş vermezse; gönlün gitmek…
Batıyorken güneş ufuktan, hüzün çöker yüreğine; dalar gider gözleri uzaklara... Görmek isteyip de göremediği yerlere, dokunmak isteyip de sarılamadığı bedenlere, öpmek isteyip de koklayamadığı sevdiğine üzülür, üzülür insan. Kahreder, kahır…
Avuçlarının arasına kristal bir küre alıyorsun. Öylesine parlak, öylesine cazibeyle donatılmış ki baktığında gözlerin kamaşıyor; tüm benliğinle yüreğini orada görüyorsun. Gözünden esirgiyor, sevgiyle tutuyorsun. Öyle bir tutuş ki canından bir…
Gece, bir örtü misali sarar benliğimizi. Gün batar, el ayak çekilir; yalnızlığımızla baş başa kalırız. Zihnimizi düşünceler sarar; bir girdaba girmiş gibi derinliklerde kayboluruz. Aklımızda binbir düşünce: Bilinçaltına attıklarımız, unutmaya…
İnsanın en derin trajedisi, aslında heykelini kendi yonttuğu bir puta tapmasıdır. Cioran’ın o sarsıcı tespitiyle; değeri olmayana, asla olabileceği bir mevkisi bulunmayana, biz kalkar kendi ellerimizle en yüksek tahtları sunarız.…
Termosun kapağını açtığımda yüzüme vuran o ilk buhar, sanki içimde hâlâ diri olan bir şeylerin kanıtı gibi. Kahve sıcacık, dudaklarıma değdiği an yakıcı ama bir o kadar da canlı. Acele…
Seyret perişan hâlimi.Ama öyle bir sebep arama içinde.Bazı dağılmaların adı yoktur çünkü.Gün aynı gündü, gökyüzü bildiğin gibi.İnsanlar konuştu, saatler ilerledi.Hiçbir şey olmadı aslında…ama bir şeyler de eskisi gibi kalmadı.İçimde yavaş…
Güzel bir kitapta bazı cümlelerin altını çizmek sanki yol boyunca kenarlarda olan çiçeklerin bir kısmını fark etmek gibi.Ya da o cümleye gelene kadar oluşturulan altyapıyı hiçe saymak gibi.Ama ortalama bir…
"Bazı şeyler bir kere görüldükten sonra insanın aklından asla çıkmaz." Cümleyi okuduğum an durup düşündüm. Galiba insanı değiştiren şey yaşadıkları değil de, ilk kez gerçekten gördükleri. Çünkü bazı fark edişlerin…
İyi geceler tâbii mümkünse...Saat 00.38. Odanın ışığı kapalı, telefonun ekranı yüzüme vuruyor. Uyuyacağım diyorum ama insan yatağa girince günün içinde susturduğu her şey birden konuşmaya başlıyor.Gündüz unuttuğumu sandığım şeyler gece…