Kendine Dair Her Şey: İnsan Neden Kendinden Kaçar?

Düşüncelerimiz ile baş başa kalmaktan bizi bu kadar korkutan şey ne? Kendimiz ile mi çelişiyoruz yoksa anlam veremediğimiz bir savaşın ortasında silahsız mı kalıyoruz?

Günün sonunda bu kadar yorgunluk niye öyleyse? İnsan en çok kendine benzeyenden kaçar. Ailemizden, sevdiklerimizden, eşimizden belki de onlardan sırf bize benzedikleri için kaçıyoruzdur. Bu yüzden onlara kolaylıkla yalanlar söyleyip kandırabiliyoruzdur. Çünkü insan en kolay kendini kandırır.

Peki bu kaçış bize biz olduğumuzu mu gösterir yoksa sadece uzaklaşmayı mı öğretir? Peki insan kendiyle baş başa kalsa kaçmasa otursa ve kendine ne istediğini sorsa ne değişecek? Bir aile değişebilir, çocuk değişebilir, toplum değişebilir, gelecek değişebilir. Bizi bu kadar değişmekten korkutan şey ne öyleyse? Başlı başına sadece korku mu yoksa fiiliyata döktüğümüz eylemler mi? İnsan kendini zora sokan her şeyi ardında bırakır ve gider biz de kendimizi ardımızda bırakıp gitmeye mahkûm kalıyoruz. Çözümü sadece kendimize biraz alan açmak ve ne istediğimizi sormakken kolay gibi görünen zoru tercih edip kaçıyoruz. Kaçmanın bu kadar kolay olduğu bir dünyada kalmayı tercih edenlere denk gelmeniz dileğiyle…