(Not: Bölüm 1’i okumak için tıklayınız.) Atriyumun geniş cam duvarlarının ardından sızan ışık, Enstitü’nün titizlikle hesaplanmış geometrisine ince bir tezat oluşturuyordu. Açık havalandırma menfezlerinden düşen yapraklar, binanın soğuk cam ve çelik dokusu önünde doğanın imzasını taşıyan küçük fırça darbeleri gibiydi. O an, mekân adeta bir …
CORE: YAPAY ZEKA ÇAĞINDA “İÇTEKİ KOD, DIŞTAKİ KAOS”(GÖLGELİ ŞAFAK)
Ankara Yüksek Teknoloji Enstitüsü’nün merkez kampüsü, sonbaharın o donuk serinliğiyle sarmalanmıştı. Cam kubbenin ardından süzülen gün ışığı, taş döşeli avlunun yüzeyine altın rengi çizgiler gibi düşüyordu. Ağaçlardan savrulan yapraklar, bilimle doğa arasındaki bu geçici barışı tamamlar gibiydi.Avlunun merkezinde, çelik ve fiber dokulu platform tüm ağırlığıyla …