İnsanın en derin trajedisi, aslında heykelini kendi yonttuğu bir puta tapmasıdır. Cioran’ın o sarsıcı tespitiyle; değeri olmayana, asla olabileceği bir mevkisi bulunmayana, biz kalkar kendi ellerimizle en yüksek tahtları sunarız.…
Termosun kapağını açtığımda yüzüme vuran o ilk buhar, sanki içimde hâlâ diri olan bir şeylerin kanıtı gibi. Kahve sıcacık, dudaklarıma değdiği an yakıcı ama bir o kadar da canlı. Acele…
Belli bir yaşa geliyorsun, hayatına onlarca insan girip çıkıyor. Şöyle geriye dönüp baktığında elinde kalan ne biliyor musun? Kocaman bir mide bulantısı...Çünkü bakıyorsun çevrene, herkes birilerini "garanti" sanıyor. Birinin hesapsızca…
Seyret perişan hâlimi.Ama öyle bir sebep arama içinde.Bazı dağılmaların adı yoktur çünkü.Gün aynı gündü, gökyüzü bildiğin gibi.İnsanlar konuştu, saatler ilerledi.Hiçbir şey olmadı aslında…ama bir şeyler de eskisi gibi kalmadı.İçimde yavaş…
Güzel bir kitapta bazı cümlelerin altını çizmek sanki yol boyunca kenarlarda olan çiçeklerin bir kısmını fark etmek gibi.Ya da o cümleye gelene kadar oluşturulan altyapıyı hiçe saymak gibi.Ama ortalama bir…
Dostoyevski bir uçurumdur.Başına kadar gelip bakabilirsin.Derinliğini tahmin edebilirsin.Hakkında saatlerce konuşabilir, sayfalarca yazabilirsin.Ama içine düşmeden ne kadar derin olduğunu bilemezsin.Dostoyevski'yi herkes okuyabilir.Ama herkes Dostoyevski'yi okuyamaz.Çünkü onun kitaplarında yalnızca hikâyeler yoktur.İnsanın kendisinden…
Balkondan karşıdaki boş evin penceresine bakıyorum. Boş ev deyince insanın aklına hemen taşınmak geliyor, taşınmak deyince koliler, koli deyince bant sesi, o bant sesi de nedense çocukken açamadığım paketleri hatırlatıyor.…
Alarm çalıyor ama ses dışarıdan değil, sanki kafamın tam ortasından, o kemiğin altından bir yerlerden yankılanıyor. Kalkmam lazım, kahve koymam lazım, bir şeyler söylemem, insanlara "günaydın" demem lazım ama içimde…
Ben kitapları temiz okuyamıyorum. Baştan söyleyeyim.Sayfalarım tertipli kalmaz.Dümdüz, dokunulmamış, pırıl pırıl olmaz.Çünkü ben okurken yaşarım biraz.Mesela bazıları var…Elinde fosforlu kalemle okur.Sarı, pembe, yeşil…Kitap değil, sanat eseri gibi olur. Resmen katliamSaygım…