Ömrümün son baharında gelip buldun beni ansızın
Küçücük gülüşünle fırtınalar kopardın gönlümde
Neydi seni bana getiren kader mi göndermişti
Ummadığım bir anda kurtarıcı melek diye seni.
Yol gösterip sevgiyi öğretmek için kalbime girdin
Sevginin kaybolduğu ölümün gezdiği bedenime indin
Kurtarıcı mıydın yoksa insan görünümünde melek miydin
Baharım solmuş gülüm solmuşken elimden tutan dalım oldun.
Sonu olmayan yola doğru gitmek üzere olan bir insana
Nefes verdin hayat verdin sevgi verdin annem dedin
Kaçmak yerine mücadeleyi, ölüm yerine yaşamı gösterdin
Hayatıma öyle girdinki, sevginle kor ateşler yandı gönlümde meleğim.
(12.09.2025)