Çocukluğun bazı ayrıntıları vardır; yıllar geçse de damağında değil, kalbinde tortu bırakır.Bir yemek mesela… Bir tabak fasulye…Bize pişirilip önümüze konmuş, ama patatesleri içinden alınmış bir yemekti o.Sofranın başına otururduk; ancak…
Sağ eli titremeye başlayana kadar yazmayı sürdürdü, en son saymayı bırakmıştı ama defterin yirmi altıncı sayfasında olmalıydı. Sürekli alt alta aynı cümleleri yazıyordu, artık ne için yazdığını bile hatırlamıyordu. Sanırım…
Ben, eniştem ve Ejder'in sohbet, saatlerce sürdü. Ben de onları sanki bir film izliyormuşcasına pür dikkat dinlemeye devam ettim. Bir önceki yazımda (okumadıysanız buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz) askerlik anılarından Tim'e seçiliş…