Åžehirlere kuÅŸbakışı ya da uzaktan genel alanı kapsayıcı ÅŸekilde bakıldığında “uzun uzun ve sık ÅŸekilde olan aÄŸaçlık” görüldüğünde orada mezarlık olduÄŸunu direkt anlayabiliyoruz. AÄŸaçlar mezarlığın içini nemli, serin, yapraklarınının ve gövdelerinin güneÅŸin ışığını kısmen de olsa kesmesiyle loÅŸ hale sokmaktadır.
Mezarlıkların aÄŸaçlık olmasının nedeni bize Orta Asya’dan kalma bir kültür haline gelmiÅŸtir. Hunlar ölülerini gömerken çevresine aÄŸaç dikiyordu. Bu durum Göktürklerde de devam etmiÅŸtir. Hatta kutsal kabul edilmiÅŸ Ötüken Ormanı’nın da bu ÅŸekilde oluÅŸtuÄŸu rivayet olmuÅŸtur.
Eski Türk inancında aÄŸaca verilen önem ve ölülere saygı ikilisi yan yana gelerek bir nevi inançları hususunda adet oluÅŸturulmuÅŸken gelenekleÅŸen bu yapı Türklerin islamiyete de geçtiÄŸinde bozulmamıştır. Nihayetinde Ä°slamiyet’te de sünnet olarak görülmektedir.
SERVİ AĞACININ MEZARLARDA GÖRÜLMESİNİN NEDENİ
Adının artık mezarlık servisi olarak anıldığı serviler bilimsel anlamda da mezarlara faydaları bulunmaktadır. Servi her dem yeşil bir bitkidir. Yani yaz kış yapraklarını dökmeyerek mezarların fiziken doğa olaylarından zarar görmesini aza indirger. Ayrıca yaprak döken bitkilere göre topraktan amonyum iyonlarını daha çok alırlar. Bu çok önemli bir husustur çünkü mezarlarda toprağa karışan ceset ve atıklardan bol miktarda amonyum ayrışır. Bunun yanında uygun iklim koşullarının bulunduğu yerlerde rutubetli saf kum topraklardan, hafif veya ağır balçık veya kurak, kireçli topraklara kadar değişik özellikteki topraklarda yetişebilir. Uzun ömürlü olması, dallarının yükseklerde yayılması, hoş kokusu gibi özellikleriyle de ön plana çıkmaktadır.
ÃœLGEN