Yüreklere düştü ateş, rüzgar onu harlıyor.
Hainler olmuş birer maşa, kor ile oynuyor.
Tohumdan fidana, fidandan ağaca, on binlerce yılın emeği;
Yere düşen kıvılcımla bir anda yok oluyor.
Canını hiçe saydı nice yiğitler,
Seferber oldu, tüm çiftçiler,
Ateşin üstüne koştular hiç düşünmediler.
Ağaçlar kül oldu, bedenler toprak.
Ciğerleri yanan analar ağlıyordu.
Siz birdiniz biz yüzbinler,
Alevler karşımızda boyun eğdiler.
Mayası bozuk sütü çiğ hainler,
Bu vatan ancak size mezar olurdu.